Punk. Punk – gatunek muzyczny w obrębie muzyki rockowej (punk rock) lub całokształt muzyki tworzonej przez grupy nawiązujące do ideologii ruchu punk; w szerszym znaczeniu: kontrkultura młodzieżowa czy wręcz kultura alternatywna / ruch kulturowo-społeczno-polityczny, zapoczątkowany w połowie lat 70.
XX w., w różnych swoich przejawach istniejący do dziś. Także nazwa, również w złożeniach, stylów w sztuce, literaturze, muzyce, modzie itp. oraz innych przejawów ludzkiej aktywności odwołujących się do pierwotnego znaczenia pojęcia. Geneza zjawiska[edytuj | edytuj kod] Powszechnie za pierwszy zespół punkowy uznaje się brytyjski Sex Pistols, choć geneza zjawiska jest znacznie wcześniejsza – na przykład, jeszcze przed sformalizowaniem się subkultury i muzyki punk grali Ramones, Television czy Talking Heads, więc na dobrą sprawę to oni winni uchodzić za najstarsze kapele punkowe. Muzyczne korzenie punk rocka tkwią nie tylko w stylistyce muzyki garażowej. Cool Kids of Death. Pop rock. Pop-rock – gatunek muzyczny, który łączy w sobie elementy popu i rocka.
Piosenki pop-rockowe cechują się prostą budową, "chwytliwą" melodią i powtarzającymi się fragmentami (co jest charakterystyczne dla popu) oraz instrumentarium opartym na gitarach elektrycznych i perkusji (charakterystycznym dla rocka). Terminem pop-rock po raz pierwszy opisano wczesne hity zespołu The Beatles. Surf rock jest czasami traktowany jako typ pop-rocka. Pop-rock w dużej mierze ustąpił miejsca soft rockowi w latach 70. Lata 70. Lata 80. Lata 90. Lata 2000-2002[edytuj | edytuj kod] Inne kategoryzacje[edytuj | edytuj kod] Bee Gees – wg Encyklopedii Britannica[2] Przypisy.
The Kooks - Naive. Glam rock. Glam rock (rzadziej jako glitter rock) – styl w muzyce rockowej.
W tradycyjnej świadomości przyjmuje się, że wybuchem epoki glam rocka było ukazanie się 6 czerwca 1972 r. albumu The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars, gdzie w swoje alter ego o nazwisku Ziggy Stardust wcielił się David Bowie. David Bovie. Rock. Choć wymienione powyżej cechy opisują muzykę rockową, nie jest ona jednorodnym gatunkiem.
W istocie, w skrajnych przypadkach mamy do czynienia ze sprzecznymi cechami. Z tego powodu wprowadzono mnogość kategorii dzielących poszczególne podgatunki i style istniejące w ramach głównego gatunku. Klasyfikowanie takie jest niezwykle trudne i zwodnicze ze względu na wielką dynamikę, z jaką ten gatunek się rozwija oraz postawy indywidualistyczne twórców. Mimo to wyróżniono kilkanaście podgatunków i wiele dziesiątek stylów, które pomagają ogarnąć tę różnorodność. Podział na gatunki i style jest czysto arbitralny. W 1969 odbył się I Ogólnopolski Festiwal Awangardy Beatowej w Kaliszu, pierwszy polski rockowy festiwal muzyczny[1]. Przypisy. Rock progresywny.
Rock progresywny lub prog rock (ang. progressive rock) – styl muzyki rockowej wywodzący się z rocka psychodelicznego[1].
Gatunek powstał w końcu lat 60. XX w., największą popularność osiągając w pierwszej połowie lat 70. Wyparty z estrad przez falę punk rocka, by powrócić pod postacią rocka neoprogresywnego. Ambicją rocka progresywnego było wzniesienie muzyki rockowej na wyższy poziom artystyczny. Utwory progresywnego rocka są często złożone i wyrafinowane, a wykonanie cechuje się wirtuozerią. Cechy rocka progresywnego[1][edytuj | edytuj kod] Początki rocka progresywnego sięgają pierwszej połowy lat sześćdziesiątych, kiedy rozczarowani kulturą popularną muzycy po obu stronach Atlantyku wprowadzali do swych występów elementy teatru muzycznego, happeningu, często prowokując w ten sposób publiczność i przekształcając koncerty w wydarzenia o cechach obyczajowego skandalu.
Punktem przełomowym był album Freak Out! Podgatunki i style progresywnego rocka[edytuj | edytuj kod] Przypisy. Indie rock. Indie rock – gatunek muzyczny, którego nazwa pochodzi od angielskiego słowa independent – niezależny.
Zespoły nazywane tym mianem często wydają swoją twórczość w małych, niezależnych wytwórniach płytowych. Indie rock niekiedy określa się jako podgatunek rocka alternatywnego. Historia[edytuj | edytuj kod] W Wielkiej Brytanii listy najpopularniejszych niezależnych płyt i utworów były kompilowane od wczesnych lat osiemdziesiątych. Pierwotnie okupowały je zespoły wywodzące się ze scen punk, post punk i innych; jako niezależne klasyfikowano je na podstawie tego, że ich twórczość wydawały małe, nikomu nie podległe wytwórnie. W Stanach Zjednoczonych muzyka określana jako indie rock wywodzi się z zainspirowanej etosem punk rocka i hardcore'u sceny rocka alternatywnego. Bibliografia[edytuj | edytuj kod] Mathieson, Craig (2000), The Sell-In: How the Music Business Seduced Alternative Rock, Sydney, Allen and Unwin.
Arctic Monkeys - Black Treacle.