Luchtvaartnieuws: Nieuwe Nederlandse commissie vliegtuiggeluid aan de slag. Lexius: Instellingsbesluit Commissie deskundigen vliegtuiggeluid. (pdf)Dossier Schiphol, relaas van een falend democratisch proces. Werkgroep Vliegverkeer Bijlmermeer. 'Minister wil de herrie van Schiphol niet weten' - Archief. Staatssecretaris Schultz over advies commissie Berkhout (Geluidnieuws, mei 2003) Ministerie van Verkeer en Waterstaat, 24 april 2003 In een brief aan de Tweede Kamer, geeft de staatssecretaris van V&W, mw drs M.H. Schultz van Haegen, een reactie op het laatste advies van de Commissie Deskundigen Vliegtuiggeluid (commissie Berkhout), dat gericht was op het ontwikkelen van een handhavingsysteem voor Schiphol. Zoals eerder in Geluidnieuws gepubliceerd wordt deze commissie vervangen omdat de heer Berkhout de opdracht heeft teruggegeven. De staatssecretaris zet in een bijlage haar bezwaren tegen het laatste advies van de commissie uiteen.
De belangrijkste bezwaren zijn: Het advies voldoet niet aan de opdracht. Hierna de volledige tekst van de genoemde bijlage, met de reactie van mw. Reactie op derde advies In december 2002 heeft de Commissie Deskundigen Vliegtuiggeluid haar derde advies opgesteld. 1. Het gaat hierbij om een aanvulling ten opzichte van het geluidstelsel dat in het Luchthavenverkeerbesluit Schiphol is vastgelegd. 2. Handhaving buitengebied. A. B. 1. 2. NRC2003: Berkhout "Het risico van ongewenste adviezen" Adviseurs moeten niet op de stoel van de politiek gaan zitten, en de politiek niet op de stoel van deskundigen. Helaas is de praktijk anders, constateert geofysicus Berkhout.
Jaarlijks geven ministeries, provincies en gemeenten miljarden euro's uit aan adviezen van deskundigen. Die adviezen moeten ervoor zorgen dat de politiek goede beslissingen neemt, beslissingen die in het belang zijn van ons land. Maar grote politieke of economische belangen maken dat de conclusies van deze adviezen vaak van te voren al vastliggen. De 'onafhankelijke' deskundigen worden geacht een advies af te leveren dat de gewenste conclusies ondersteunt. Ze moeten, hoe dan ook, naar het gewenste resultaat toewerken. Vaak gaan deskundigen door de knieën. Juist in democratische processen speelt het delen van kennis en informatie een sleutelrol.
In Nederland schort het niet aan deskundige adviseurs, maar hun onafhankelijkheid wordt niet altijd op prijs gesteld, zeker niet door de overheid. Het risico van ongewenste adviezen. Citaten uit Het risico van ongewenste adviezen Guus Berkhout, NRC 29 november 2003 Kent Nederland nog wel onafhankelijke deskundigen? Adviseurs moeten niet op de stoel van de politiek gaan zitten, en de politiek niet op de stoel van deskundigen. Jaarlijks geven ministeries, provincies en gemeenten miljarden euro's uit aan adviezen van deskundigen.
Maar grote politieke of economische belangen maken dat de conclusies van deze adviezen vaak van te voren al vastliggen. Juist in democratische processen speelt het delen van kennis en informatie een sleutelrol. In Nederland schort het niet aan deskundige adviseurs, maar hun onafhankelijkheid wordt niet altijd op prijs gesteld, zeker niet door de overheid. Ik heb dat zelf ervaren als voorzitter van een adviescommissie die in 2000 door het kabinet werd ingesteld om een oordeel te geven over de nieuwe geluidsnormen voor Schiphol. Ook de Tweede Kamer had zich onafhankelijk opgesteld ,,Ja maar professor, hier kan ik niets mee''. NRC: Is de onafhankelijke adviseur werkelijk onafhankelijk? Adviseurs moeten niet op de stoel van de politiek gaan zitten, en de politiek niet op de stoel van deskundigen.
Helaas is de praktijk anders, constateert geofysicus Guus Berkhout. De innovatiedeskundige en oud-voorzitter van de commissie over de geluidsnormen voor Schiphol ondervond dat aan het geven van ongewenste adviezen risico’s zijn verbonden. Jaarlijks geven ministeries, provincies en gemeenten miljarden euro's uit aan adviezen, die ervoor moeten zorgen dat de politiek goede beslissingen neemt. Politieke of economische belangen maken dat de conclusies van deze adviezen vaak van te voren al vastliggen, concludeert Berkhout. De ‘onafhankelijke’ deskundigen worden slechts geacht een advies af te leveren dat de gewenste conclusies ondersteunt. Deskundigen gaan vaak door de knieën en zij die toch hun rug recht houden, wordt het leven ongemakkelijk gemaakt en kunnen een vervolgopdracht wel vergeten. Politici en deskundigen hebben verschillende verantwoordelijkheden, betoogt Berkhout. NRC: Wetenschappers moeten niet zwichten voor opdrachtgevers. Ook in de onderwijssector staat de onafhankelijkheid van het onderzoek onder druk, menen Bas Levering en Lennart Vriens.
Zijn wetenschappers wereldvreemd? Prof. Berkhout, voorzitter van de commissie-geluidsnormen voor Schiphol, werd door de toenmalige minister Netelenbos en later door staatssecretaris Schultz onder druk werden gezet om de meetgegevens van de commissie aan te passen. Hij is daar terecht zeer verontwaardigd over (Opiniepagina, 29 november), maar hij had het kunnen weten als hij het boek De onwelkome boodschap, of hoe de vrijheid van de wetenschap bedreigd wordt (1999) van Köbben en Tromp had gelezen. Daarin wordt gedetailleerd verslag gedaan van de manier waarop financiers van onderzoek menen eigenaars van de uitkomsten van het onderzoek te zijn. Dat vraagt om weerbare wetenschappers, mensen die niet alleen de rug recht houden als de vragende partij twijfelt aan de onderzoeksresultaten, maar ook leren om te gaan met initmiderende praktijken.
Wetenschappers moeten niet zwichten. Citaten uit Wetenschappers moeten niet zwichten voor opdrachtgevers Ook in de onderwijssector staat de onafhankelijkheid van het onderzoek onder druk, menen Bas Levering en Lennart Vriens, NRC 5 december 2003 Zijn wetenschappers wereldvreemd? Prof. Berkhout, voorzitter van de commissie-geluidsnormen voor Schiphol, werd door de toenmalige minister Netelenbos en later door staatssecretaris Schultz onder druk werden gezet om de meetgegevens van de commissie aan te passen. Hij is daar terecht zeer verontwaardigd over (Opiniepagina, 29 november), maar hij had het kunnen weten als hij het boek De onwelkome boodschap, of hoe de vrijheid van de wetenschap bedreigd wordt (1999) van Köbben en Tromp had gelezen.
Dat vraagt om weerbare wetenschappers, mensen die niet alleen de rug recht houden als de vragende partij twijfelt aan de onderzoeksresultaten, maar ook leren om te gaan met initmiderende praktijken. Voldoende weerbaarheid bij wetenschappers zou ook de politiek goed doen. Dr. Delft Uni: Maak gebruik van onze kennis! En daarin zou Mark Rutte kunnen bemiddelen? "Teleurstellend, zeer teleurstellend", vindt hij het, prof.dr.ir. Jacob Fokkema, rector magnificus van de Technische Universiteit Delft. "De overheid ontwijkt de maatschappelijke discussie die door de wetenschap op gang wordt gebracht. " Fokkema is trots op zijn universiteit. En hij vindt dat de overheid onvoldoende bereidheid toont het debat over onderzoeksresultaten te voeren. "Mark Rutte zou daarin als staatssecretaris een bemiddelingsrol kunnen spelen! " Fokkema noemt zich "rector magnificus van een pracht van een universiteit". "De TU", zegt hij "doet mee in het debat over de techniek en de vele toepassingen daarvan in ons land.
In Nederland vraagt een aantal zaken de aandacht die specifiek in Delft op het programma staan: mobiliteit, tunnels, gasboringen, het stijgen van de zeespiegel, de grote rivieren, et cetera. Maar... en dat zit Fokkema dwars: dan moet een onderzoek wel serieus genomen worden! Een eenmalige affaire? En daarin zou Mark Rutte kunnen bemiddelen? Helaas. Tineke Netelenbos. Tine (Tineke) Netelenbos-Koomen (Wormerveer, 15 februari 1944) is een Nederlands politica. Vroege geschiedenis[bewerken] Ze werd als Tine Koomen geboren te Wormerveer, als oudste van vier kinderen. Haar vader was grossier in kruideniers- en bakkerswaren bij C.G. Koomen & Zoon, een bedrijfje dat door zijn vader was gesticht. Haar oma van vaderskant was activiste bij de SDAP.
Netelenbos deed de mulo en werd door medeleerlingen spottend "de professor" genoemd. Na de mulo mocht ze van haar ouders een jaar naar de vormingsklas. Kabinet-Kok I[bewerken] Kabinet-Kok II[bewerken] Betuwelijn[bewerken] Netelenbos speelde een belangrijke rol in het doorzetten van de Betuwelijn. Lokale politiek[bewerken] Netelenbos is ook voorzitter van het Kwaliteitscollege Studiekeuze en was (in haar rol van burgemeester van de gemeente Oud-Beijerland) ook voorzitter van de Commissie Hoeksche Waard.
Tineke Netelenbos was een van de felste onderwijsvernieuwers die de Nederlandse regering gekend heeft. Zie ook[bewerken]