background preloader

Regeringsformatie België

Facebook Twitter

Deze Pearltree gaat over de formatie van de Belgische federale verkiezingen van 2010. In deze pearltree kies ik voor zes invalshoeken waarvan ik er twee uitwerk.

Opdracht Social Media Research

SvJ 2011, door Lars Boogaard

België... Volk zkt regering. #nogov. Het nut van een regering. Het Wereldkampioenschap zonder regering... Meer dan 500 dagen. Welke partijen gaan het uit maken? De grootste 6 Vlaamse partijen en hun behaalde resultaten voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Van 1978 tot en met 2010, uitgedrukt in procenten voor 'Het Rijk'. Voorgeschiedenis[bewerken] Op 22 april 2010 bood premier Yves Leterme het ontslag aan van de door hem geleide regering-Leterme II. Dit gebeurde nadat Open Vld bij monde van hun voorzitter, Alexander De Croo, liet weten uit de regering te stappen. Als reden hiervoor gaven ze het uitblijven van een voorstel tot oplossing voor het grondwettelijk probleem rond de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde. Koning Albert II duidde nog vicepremier Didier Reynders aan als bemiddelaar met de opdracht de onderhandelingen die tot een oplossing moesten leiden, terug op te starten, maar aanvaardde op 26 april het ontslag van de regering.

Uitslagen[bewerken] Kameruitslagen in detail[bewerken] opm: Kieskringen BHV, Leuven en Waals-Brabant hebben een andere kieswetgeving dan de 8 andere provinciale Kieskringen. Kameruitslagen in kaart[bewerken] Zetelverdeling Belgs Parlement. Nieuw Vlaamse Alliantie. Het programma. 'Onafhankelijke republiek Vlaanderen' GEEN regering ZONDER N-VA. Bart de Wever. Dictator? De slimste mens ter wereld. Informateur. Verduidelijker. Parti Socialiste. Campagnefilm 2010. Elio Di Rupo. Achtergrond, opleiding en eerste politieke stappen Di Rupo is de zoon van Italiaanse immigranten. Zijn ouders zijn afkomstig uit San Valentino in Abruzzo Citeriore in de regio Abruzzen. Elio is de enige van het gezin die in België geboren is; zijn broers en zussen werden allen in Italië geboren.

Toen hij een jaar oud was, overleed zijn vader en moest zijn moeder alleen voor de zeven kinderen zorgen. Om financiële redenen werden drie kinderen in een nabijgelegen weeshuis geplaatst. Zijn eerste politiek mandaat kwam er in 1982, toen hij gemeenteraadslid van Bergen werd (tot 1985, opnieuw van 1988 tot 2000). In 1986 werd hij in die stad schepen voor Gezondheid, Stadsvernieuwing en Sociale zaken. Politieke carrière In 1987 kwam zijn nationale politieke doorbraak. Partijvoorzitter Als pas verkozen partijvoorzitter was Di Rupo genoodzaakt bij de PS een generatiewissel door te voeren en een nieuwe koers te zoeken. Eerste minister Persoonlijkheid Elio Di Rupo is vrijmetselaar en Rome-kenner.

Zie ook. Elio di Rupo nieuwe formateur... Di Rupo neemt ontslag als formateur... Socialistische Partij Anders... Johan Vande Lanotte. Levensloop Opleiding Zijn middelbare studies volgde hij aan het Sint-Stanislascollege van Poperinge. In 1974 trok hij naar de Universitaire Instelling Antwerpen waar hij in 1978 met grote onderscheiding afstudeerde in de politieke en sociale wetenschappen. In 1981 kwam er een licentiaat in de rechten bij, opnieuw met grote onderscheiding, deze keer aan de Vrije Universiteit Brussel. Academische loopbaan Vande Lanotte werd docent Recht aan de Vrije Universiteit Brussel (1988-1991). Doorheen de jaren bleef Vande Lanotte voortdurend actief op wetenschappelijk vlak, was hij promotor van vele scripties en studies, zat hij in de redactie van verscheidene gespecialiseerde tijdschriften, hield hij referaten op colloquia.

Hij werd advocaat aan de balie van Gent (1986-1987) en was in 1989-1990 adjunct-auditeur en auditeur bij de Belgische Raad van State. Politieke carrière Van de Lanotte begon aan een politieke carrière als kabinetschef van minister van Binnenlandse zaken Louis Tobback (1988-1991). Bemiddelaar Vande Lanotte neemt ontslag als bemiddelaar... Hier staat SP.A voor. Internationale positie van België... 'Geen gevolgen voor afwaardering'... Kredietbeoordelaar. Een kredietbeoordelaar is een bedrijf dat de kredietwaardigheid beoordeelt van uitgevende instellingen van bepaalde vormen van schuldbewijzen (obligatieleningen), alsmede de schuldbewijzen zelf.

In de meeste gevallen zijn het bedrijven, banken, nationale en lokale overheden, en non-profitorganisaties die effecten uitgeven die kunnen worden verhandeld op een secundaire markt. De kredietbeoordelaars schatten aan de hand van scenario's en risicomodellen in hoe groot de kans is dat een land, bank of een bedrijf failliet gaat en zijn schulden niet meer terug kan betalen.

De uitkomst van die analyse bepaalt welke kredietstatus een land of bedrijf krijgt. Kredietbeoordelaars geven aan belenende organisatie een "rapportcijfer" die een obligatierating oftewel kredietcode wordt genoemd. De invloed van de obligatieratings is zeer groot. De bekendste kredietbeoordelaars zijn: Fitch Ratings, Moody's en Standard & Poor's. Moody's waarschuwt België. S&P verlaagt kredietrating België... Een voordeel? Rente op Staatsobligaties historisch hoog... Di Rupo I. Di Rupo I beëdigd. Begroting 'streng en verantwoordelijk'... De Wever reageert. Belgische begroting afgekeurd door Europa... Toch goedgekeurd. Wat is er nu bereikt: Vlinderakkoord. Het begrip verwijst naar de voorzitter van de vergaderingen Elio Di Rupo die steevast verschijnt met een vlinderdas. De bereikte akkoorden werden door het federaal parlement goedgekeurd op 19 december 2013. De uitvoering van verschillende onderdelen van het akkoord vereist een tweederdemeerderheid en een gewone meerderheid in elke taalgroep.

De Vlaamse partijen die het akkoord hebben goedgekeurd, vertegenwoordigen in de Kamer een gewone meerderheid in hun taalgroep (48 op 88 zetels) maar komen er 11 zetels tekort voor een tweederdemeerderheid in de eigen taalgroep. Bij de Franstalige partijen die het akkoord hebben onderhandeld, zou de steun 58 op 62 zetels bedragen. Alle partijen samen bereiken de vereiste tweederdemeerderheid (106 op 150). Inhoud[bewerken] Enkele belangrijke punten samengevat uit het akkoord: Politieke vernieuwing[bewerken] De Kamer zal om de 5 jaar vernieuwd worden in plaats van om de 4 jaar. BHV en Brussel[bewerken] De kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde is gesplitst.

Brussel Halle Vilvoorde gesplitst. BHV akkoord uitgelegd. Nogmaals een uitleg. Brussel-Halle-Vilvoorde. Brussel-Halle-Vilvoorde (BHV) was een kieskring in België. Het bestond uit het grondgebied van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en het arrondissement Halle-Vilvoorde. Het arrondissement Halle-Vilvoorde is genoemd naar de twee belangrijkste steden in het gebied en ligt in het Vlaams Gewest. Het is de westelijke helft van de provincie Vlaams-Brabant.

Brussel-Halle-Vilvoorde telde 1.632.907 inwoners, waarvan 1.048.491 in Brussel en 584.416 in Halle-Vilvoorde (gegevens van 1 januari 2008). Het kiesarrondissement omvatte naast de 19 tweetalige gemeenten van het Brussels Gewest ook nog 35 eentalig Nederlandstalige gemeenten van het arrondissement Halle-Vilvoorde.[1] Voor de verkiezingen van de Senaat en het Europees Parlement, die per taalgebied georganiseerd worden, kon in het hele arrondissement op Franstalige lijsten met Brusselse en Waalse kandidaten gestemd worden. Geografische situering[bewerken] Kaart Halle-Vilvoorde[bewerken] De kieskring bestaat uit de volgende gemeenten: Ik ben het probleem Brussel-Halle-Vilvoorde KOTSBEU!!!!!! Akkoord over de financieringswet... De Tijd geeft uitleg. Verdeling van ministers en staatssecretarissen. Logo van het portaal van de Belgische Overheid Samenstelling[bewerken] Volgens de Grondwet benoemt de koning de ministers van de Belgische federale regering.

In de praktijk echter worden de ministers meestal door de partijleiders van de coalitiepartners geselecteerd. België heeft een representatief kiessysteem waardoor uit een bepaald kiesgebied vertegenwoordigers uit meerdere partijen worden aangeduid (in tegenstelling tot het meerderheidsstelsel waar een kiesdistrict slechts 1 vertegenwoordiger aanduidt). Door de werking van het Belgische kiessysteem en de verschillende kiesomschrijvingen is het bijna onmogelijk (onder meer door de splitsing van de meeste partijen in een Vlaamse en Waalse tak) dat een enkele partij een absolute meerderheid verwerft in het nationale parlement. Er moeten dus altijd coalitieregeringen worden gevormd.

De ministerraad, de eerste minister al dan niet meegeteld, dient voor de helft uit Franstaligen en voor de helft uit Vlamingen te bestaan.[1] Zie ook[bewerken]