Untitled Document. Library Genesis. Isabelle Wenzel’s Discomforting yet Humorous Photography. Heels fly high in Isabelle Wenzel’s surrealist photographs of women awkwardly positioned within office spaces and against arranged backdrops. In each thematically unique series, the female body contorts into geometric forms in which the head is always concealed. The abstract shapes separate any association from the human personality and present the individual as an object. Some works make this separation explicit, such as the 2011 series, “Models of Surfaces.”
In these photographs, the focus is not on the unnaturally placed bodies, but instead on the textures of the fabrics that clothe the raised legs. Other works use the same visual language to address socio-political issues with humor and absurdity. Inet-tr.org.tr/inetconf18/sunum/39.pdf. YENİ MEDYA SANATI İLE İLGİLİ KAYNAK DERLEMESİ | bolbolnot. / Sanat ve Emek / Bienaller ve Bir Prekarite Vakası. İletişim giderek çalışma hayatının başat bir bileşeni haline geliyor. Sanat ve kültür, başlangıçta karşısında örgütlendiği maddi üretimin özelliklerine bürünüyor. Prekarite konusundaki öncü düşünceleriyle tanınan Franco ‘Bifo’ Berardi bu dönüşümün yaşandığı sermaye bölgesini semiokapital olarak anıyor: “gösterge üretiminin üretim alanını kapladığı” zamanlarda ve dile, görselliğe, finansa ve enformasyona ilişkin anlamların değer üretimini etkilediği durumlarda semiokapitalden söz edebiliriz. İletişimin, sembollerin, gerçekleşmesinde etkili olduğu, kültür ve sanatla ilgili çalışmalarda, zaten post-Fordizmle baştan aşağıya esnekleşen ve güvencesizleşen koşulları yarattığı sömürü iyice şiddetleniyor: belirsiz, örgütsüz ve güvencesiz çalışma koşulları ve süreleri; tanımsız işler ve ücretler; sanat ve kültür yöneticilerinin keyfi yönetimi ve baskısı… Üstelik bütün bunlar, “yaratıcılık, sanatsallık, yardımseverlik, dayanışma” filan gibi kisvelerle meşrulaştırılabiliyor.
Tarih: 21 Ağustos 2009. The Disturbing Sculptures of Dongwook Lee. "Dongwook Lee's works focus on the contradictions that are fundamentally inherent in human existence and life. Exquisitely hyper-realistic and surrealistically imagined renditions of his miniature human figures are staged in absurd situations in Lee's works, in which the bleak everyday life transforms into poetic horror. In Lee’s work, a fragile warrior is wearing his own flesh as his armor, and the naked child stands with innocent face in front of blood-stained killing (which he might have committed). His oeuvre stands at an odd intersection of life and death, beauty and cruelty, civilization and wild, and reality and fantasy, unfolding a world of fantasy where people are severed from reality. " (via) Aspen no. 5+6, item 3: Three Essays. Every era has to reinvent the project of "spirituality" for itself.
(Spirituality = plans, terminologies, ideas of deportment aimed at the resolution of painful structural contradictions inherent in the human situation, at the completion of human consciousness, at transcendence.) In the modern era, one of the most active metaphors for the spiritual project is "art. " The activities of the painter, the musician, the poet, the dancer et al, once they were grouped together under that generic name (a relatively recent move), have proved to be a peculiarly adaptable site on which to stage the formal dramas besetting consciousness, each individual work of art being a more or less astute paradigm for regulating or reconciling these contradictions.
Of course, the site needs continual refurbishing. Whatever goal is set for art eventually proves restrictive, matched against the widest goals of consciousness. Therefore, art comes to be estimated as something to be overthrown. Postmodern Society and Simulation. By Ken Sanes Contemporary, or postmodern, society is characterized by a newfound ability to control the world of nature and worlds of illusion.
It immerses people in a virtual environment of images and simulations, and encourages the acting out of desires, including desires that once seemed off-limits to action and experience. Ultimately, it seeks to turn reality into a simulation and make simulations seem real, so humanity will have the ability to control and create its surroundings at will.. How does postmodern society use this newfound power? This section takes substantial excerpts from around the site on these overlapping subjects of postmodern society, simulation, and technology, and collects them into "chapters" to reveal some of the essential characteristics of the age.
Home The Truman ShowDisney's Distorted Mirror Email is welcome | Updates | Teachers | �What's Being Said | Letters. "Anne Ben Hıyar mıyım?" Çağdaşlığın ve çağdaş sanatın ne olduğu üzerine yıllardır süren tartışmalarda nihayet bazı uzlaşmalara varıldı. Bunlardan ilki, çağdaş sanatın modernliği parçalayan bir dönemi ifade etmesi. İkincisi, küreselleşmenin bir tezahürü olması. Üçüncüsü ise, finansla ve iletişim teknolojileriyle bağlaşıklığı. Küresel şirketlerin büyük yatırımlarla yapılandırdıkları çağdaş sanat, başta bienallerle örgütleniyor. Tarihsel ve estetik bütün normların silindiği bir döneme özgü sergiler olmalarına rağmen, piyasanın işletme modellerine göre işleyen bienallerin ömrünü doldurdukça her açıldıkları metropolde birbirini tekrarlayan tekdüze, bıktıran-usandıran gösterilere dönüştüğü biliniyor. Bu durumun yarattığı patoloji (marazi hal-daralma duygusu), 13.
Bienallerin kentleri markalandırmanın etkin platformları olmanın yanı sıra, küresel/çağdaş bir beğeninin ve sanat piyasasının önde gelen medyaları oldukları da ortada. “Kamu”nun ve “direniş”in bienale tercümesi 13. Hatırlanacağı gibi 13. Weiss-Peter_Studie-II-Hallucinationer_1952.avi. Video Art - 1970s by Ellen Mueller2 on Prezi. PASAJLAR, Walter Benjamin | MSÜ Sosyoloji Bölümü Notları. “Güzel sanatlarımızın kuruluşu ile çeşitli tiplerinin saptanışı, bizimkisinden çok değişik bir zamana ve nesnelerle koşullar üzerindeki güçleri bizimkisiyle karşılaştırıldığında neredeyse yok denecek kadar az olan insanlara kadar geriye uzanır. Araçlarımızın esneklik ve yetkinlik bakımından geçirdiği gelişme, Güzel’e ilişkin antik endüstrinin yakın gelecekte köklü değişimlere uğramasını çok olası göstermektedir. Sanatların bütününde artık eskisinden farklı gözlemi ve işlemeyi gerektiren fiziksel bir yan vardır; bu fiziksel yanın kendini çağdaş bilimin ve uygulamaların etkilerine daha fazla kapayabilmesi olanaksızdır.
Yirmi yıldan bu yana ne madde, ne uzam, ne de zaman eskiden beri olduğu konumdadır. Bu denli büyük yeniliklerin sanatların tekniğini olduğu gibi değiştirmesine, böylece doğudan buluş yeteneğini etkilemesine ve sonunda belki de sanat kavramının kendisini düşünülebilecek en sihirli biçimde değiştirmesine hazır olmalıyız. PAUL VALÉRY: Pièces sur l’art. Önsöz. Pedro Almodovar da 2013′ten favori filmlerini sıraladı. Izinsiz gosteri. 2 Dakikalık Hikayemiz ve Kuleshov.
Sovyet yönetmen ve sinema kuramcısı Lev Kuleshov‘un, devletin de desteğiyle, kurgunun temel işlevlerini ve kurgu kuramının dayandığı ilkeleri ortaya koyan deneyler gerçekleştirmiş. Çekimlerin sıralanışına göre ortaya çıkardığı bütünün başka başka anlamlar kazanabileceğini gösteren bu deneyler ile başka başka yerlerde ve zamanlarda çekilmiş karelerle filmsel uzay ve zamanın yaratılabileceğini kanıtlamıştır. Bunu nasıl yapmış? Dönemin ünlü oyuncusu İvan Mozzhukhin’i gösteren tek bir kareyi; bir tas çorba, güzel bir kadın ve tabutun içinde yatan bir çocuğu gösteren birbirinden farklı karelerle birleştirmiş ve seyircinin tepkisini ölçmüştür. Mazzhukhin’in yüz ifadesi tüm sekans boyunca hiç değişmemiş olsa da izleyiciler, ilk sıralanışta oyuncunun açlık, tabutlu sahnede çocuğu öldüşü için keder, sonuncusunda da güzel kadına aşık olduğunu ve mutluluk taşıdığını söylerler. Böylece Kuleshov peşpeşe gösterilen 2 farklı görüntüden 3. bir farklı anlam çıkmasını bu deneyle kanıtlamış olur. ARTPULSE MAGAZINE » Features » Beyond Postmodernism. Putting a Face on Metamodernism Without the Easy Clichés.
By Stephen Knudsen I will admit, as academia clamors to find some term for “whatever-we-call-coming-after” postmodernism, I long for the days of yore when the nomenclature took little effort. Often, names came as easy as quips: Malevich meant no compliment when he easily coined “construction art” to describe the work of Alexander Rodchenko. Then with just a little more effort by those more sympathetic, the term morphed into “constructivism.”
And we all know how “Impressionism” was born out of a quick critique of Monet’s little painting Impression Sunrise. Stories like these could fill a book. Now to get more current, the opening salvo of post-po-mo circa 1993 is arguably David Foster Wallace’s E Unibus Pluram-a great essay on sensing a cultural sea change, or at least the need for one. Wallace suggested that perhaps what had made postmodernism vital-such as irony, appropriation and obsessive intertextuality-was beginning to fizzle. A little portrait gave the exhibit a mind’s eye. 1. 2. Simulation Confusion. Simulation Confusion and the Construction of "Reality" by Ken Sanes Simulations are used to trick us with their realism, so we will believe they are what they appear to be.
The first "excerpt" is the text of one of the essays. It describes how those in power use simulations to give us a false view of situations and life, and to induce emotions in us that are a response to the artifice of the fiction rather than to the actual people, places or situations we believe we are observing. The first excerpt and second are earlier renditions of the theory. The excerpts that come after the first two focus more on how deceptive simulations manipulate our psychodynamics and how they are involved in what is often referred to as the social construction of reality, which is a disguised form of ideology.
From Culture of Deception: Moments later, as the officer continued to look into the hallway, he noticed that the "intruder" bore a striking resemblance to a well-known actor. "All unwittingly, Mr. The Death of Postmodernism And Beyond | Issue 58. Articles Alan Kirby says postmodernism is dead and buried. In its place comes a new paradigm of authority and knowledge formed under the pressure of new technologies and contemporary social forces. I have in front of me a module description downloaded from a British university English department’s website. It includes details of assignments and a week-by-week reading list for the optional module ‘Postmodern Fictions’, and if the university is to remain nameless here it’s not because the module is in any way shameful but that it handily represents modules or module parts which will be taught in virtually every English department in the land this coming academic year.
It assumes that postmodernism is alive, thriving and kicking: it says it will introduce “the general topics of ‘postmodernism’ and ‘postmodernity’ by examining their relationship to the contemporary writing of fiction”. Postmodern philosophy emphasises the elusiveness of meaning and knowledge. What’s Post Postmodernism? Human Culture: What is Culture? What is Culture? The word culture has many different meanings. For some it refers to an appreciation of good literature, music, art, and food. For a biologist, it is likely to be a colony of bacteria or other microorganisms growing in a nutrient medium in a laboratory Petri dish. However, for anthropologists and other behavioral scientists, culture is the full range of learned human behavior patterns. The term was first used in this way by the pioneer English Anthropologist Edward B. The politicization of 'culture'- SUSAN WRIGHT.
In the early years of modern social anthropology, <->anthropologists announced their most important findings and theoretical advances to Section H of the British Association for the Advancement of Science. As 1997 president of this Section, I chose to address contemporary developments in one of our oldest concepts, 'culture', as a way of continuing that tradition.1 Why be so bold as to engage with a word which Williams (1976: 87) declared was one of the two or three most complicated in the English language and which in British, North American and European anthropology has had complex, contested and very different histories? By mid-century, Kroeber and Kluckhohn had found 164 definitions in their famous review of what anthropologists meant by culture (1952: 149). By the 1970s, when cultural anthropology was well established as one of the four fields of anthropology in the USA, in British anthropology 'culture' had nearly disappeared from view.
Old meanings of culture Cultural racism. Bordello | ACT – Art Collection Telekom. Vaginal Knitting (The Feed)