Kocham, lubię, szanuję. "Dziewięćdziesiąt dziewięć i dziewięć dziesiątych procent tego, co napisano i co się pisze, to banał: literatura to powtarzanie schematów formalnych i treściowych.
Każde odstępstwo powoduje nieporozumienia i niesie niebezpieczeństwa; albo literatura staje się niezrozumiała i zostaje odrzucona przez czytelników, albo zmienia się w bełkot. A dzieła poza serią, jak w przypadku Joyce'a rodzą się właśnie jako następstwo uświadomienia sobie banalności wyrazu literackiego. Stąd tytaniczny wysiłek Joyce'a i jego tytaniczna klęska.
Gdy mówię o klęskach, mam na myśli niemożność całkowitego odrzucenia banalności, tak zadomowionej w życiu: można odnieść zwycięstwo literackie (chodzi mi nadal o Joyce'a), lecz pozostaje banalność życia jako oczywista klęska: marność. Zwycięstwa mogą być tylko niepełne, nieważne. Czytane nocą... Przestrzenkultury. Blog Joanny Janowicz.